جستجو
یک شنبه - ۲۸ مهر ۱۳۹۸ - ۰۰:۳۷ حزب تمدن > اخبار > ژاك شيراك؛ پژو 205 براي خودش- پژو 206 براي ما
 
امكانات سايت

پيوندها

اخبار حزب
نقش احزاب سياسي در توسعه سياسي و اجتماعي راه ابريشم
سخنراني آقاي دكتر سيد محمد ميرمحمدي دبير كل حزب تمدن اسلامي و استاد دانشگاه علامه طباطبايي در نشست كميته دائمي (ICAPP) در تهران مورخ 14/11/1396
تكاليف و وظايف پنج دستگاه اجرايي ديگر براي تحقق اقتصاد مقاومتي مشخص شد
معاون اول رئيس‌جمهور طي ابلاغيه‌هايي جداگانه به پنج دستگاه اجرايي، تصويب نامه ستاد فرماندهي اقتصاد مقاومتي ناظر به پروژه‌هاي اولويت‌دار برنامه‌هاي ملي اقتصاد مقاومتي كه در آن وظايف و تكاليف هر يك از دستگاه‌ها براي اجراي اين پروژه‌ها مشخص شده است را ابلاغ كرد.
آغاز پرداخت تسهيلات 10 ميليون توماني ازدواج و تهيه جهيزيه در بانك ملت
مديرعامل بانك ملت از آغاز پرداخت تسهيلات 10 ميليون توماني ازدواج و تهيه جهيزيه در تمامي شعب اين بانك در سراسر كشور خبر داد.
افطاري روحاني براي اصحاب رسانه
حسن روحاني شنبه شب و در ضيافت افطاري با اصحاب رسانه، تقويت اميد و اعتماد در جامعه و تلاش براي جلوگيري از لطمه ديدن اميد مردم را ضروري دانست و گفت: آرامش و ثبات امروز جامعه و پيشرفت‌هاي حاصله مرهون همين روحيه اميد و آرامش مردم است.

 
ژاك شيراك؛ پژو 205 براي خودش- پژو 206 براي ما


عصر ايران؛ مهرداد خدير- «پاريس، به احترام خاتمي برخاست». اين تيتري بود كه 20 سال قبل براي شمارۀ پنجم آبان 1378 روزنامۀ «پيام آزادي» نوشتم و بر صفحۀ اول آن نشست.

سال 1378 سال تكرار‌نشدني بهار مطبوعات بود و فضاي سياسي پس از دوم خرداد 1376 و در آستانۀ انتخابات مجلس ششم در بهمن همان‌سال پرهيجان و مطبوعات پررونق بودند و «پيام آزادي» هر چند مثل «صبح امروز» يا «عصر آزادگان» يا «فتح» نبود كه جاي «خرداد» را گرفته بود اما اندك‌اندك سري بين سرها پيدا مي‌كرد و از بين همۀ تيترها و تصاوير خاطره‌انگيز در آغاز آن دوره هنوز آن تيتر را پس از 20 سال به خاطر دارم و از حافظه نقل مي‌كنم چون هنوز اينترنت فراگير نبود و از تلگرام و شبكه‌هاي اجتماعي هم خبري نبود و تازه چند هفته بعد خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) كار خود را به صورت آزمايشي شروع كرد. خبرگزاري‌هاي ريز و درشت ديگر كه جاي خود دارد.

در آن فضا تأثير و نقش مطبوعات چنان بود كه در انتخابات مجلس ششم تأثير محسوسي گذاشتند.

حالا چرا خاطرۀ آن تيتر را تازه مي‌كنم؟ چون، آن كه در پاريس از رييس جمهوري ايران استقبال كرد، ژاك شيراك بود. رييس جمهوري فرانسه در سال هاي 1995 تا 2007 كه پنج شنبه چهارم مهر 1398 درگذشت.

آن سفر، نخستين سفر يك رييس جمهوري ايران به فرانسه به حساب مي‌آمد و به اين اعتبار او اولين رييس جمهوري بود كه پاريس مي‌رفت هر چند كه از 18 سال قبل از آن اولين رييس جمهوري ايران نيز پس از بركناري در فرانسه زندگي مي‌كرد. مثل 13 سال قبل از رياست جمهوري.

در استقبال‌هاي رسمي، رييس جمهوري فرانسه بالاي پلكان مي‌ايستد و بسيار به ندرت رخ مي‌دهد كه از پله‌ها پايين بيايد و از ميهمان خود حين پياده شدن از خودرو استقبال كند.

ژاك شيراك اما براي رييس جمهوري وقت ايران چنين كرد. به تازگي هم البته امانوئل ماكرون از سعد حريري نخست وزير لبنان اين گونه استقبال كرد و جاي تعجب نداشت زيرا خانوادۀ حريري روابط نزديكي با فرانسوي ها دارند و فرانسه لبنان را در خاورميانه سهم خود مي‌داند و همين آقاي شيراك، يك چند در ملك متعلق به پدر سعد حريري (رفيق حريري نخست وزير و تاجر مشهور و فقيد لبناني) زندگي مي‌كرد.

استقبال گرم ژاك شيراك از رييس جمهور وقت ايران را هم مي‌توان به خاطر اشتهار رييس جمهوري وقت ايران به ايده هاي فرهنگي و احترام يونسكو به او دانست (مي‌دانيم فرانسه دوست دارد با فرهنگ بيش از سياست شناخته شود) و هم به اين دليل كه مي‌دانستند ايراني‌ها عزم آن دارند كه در غياب آمريكا پروژه‌هاي نفت و گاز و خودرو را به فرانسوي‌ها بسپارند و اين اتفاق هم افتاد و پس از آن توتال در عسلويه سرمايه‌گذاري كرد و درآمد سرشار گازي كه قطر به تنهايي از ميدان مشترك آن برخوردار بود نصيب ايران هم شد و پژو هرچند پيشتر به ايران آمده بود اما از سال 1380 يكي از محبوب‌ترين و پركاربردترين خودروهاي تاريخ خودروسازي در ايران (پژو 206) توليد شد تا خريد خودرو با استاندارد‌هاي جهاني از رؤيا به درآيد.

همكاري‌هاي اقتصادي با ايران، يك بازي بُرد - برد بود. هم براي ايران به سبب سرمايه‌گذاري در دو صنعت حياتي نفت و گاز و خودرو و هم براي فرانسه به خاطر سودي كه مي برد.

در فرورين 84 هم البته رييس جمهوري ايران باز به فرانسه رفت و اين بار هم ژاك شيراك استقبال كرد اما برخي از اتفاقات دوره پيش تكرار نشد كه شايد به خاطر ناخرسندي اروپايي ها از تصميم ايران براي راه اندازي نيروگاه آب سنگين بود كه با توافق سعدآباد سازگار نمي‌دانستند.

با اين حال جالب اين بود كه بعد‌تر محمود احمدي نژاد گفت «از مشاهدۀ نوع استقبال از رييس جمهور ايران در پاريس غصه خوردم». انگار خاتمي تنها سال 84 به پاريس رفته و آن كه سال 78 رفته بود ديگري بود و انگار نه انگار كه دستاورد سفر اول سرمايه گذاري‌هاي اقتصادي بود.

رييس جمهوري سابق ايران حرف هاي بي‌ربط زيادي بر زبان آورده كه غالبا از سر ناآگاهي است ولي اين يكي را به حساب بي صداقتي او گذاشتند چون اگر منظور سفر آبان 78 بود كه تماما احترام بود و حتي پروتكل رسمي در پذيرايي را كه جام شراب در آن حذف شدني نيست كنار گذاشتند و به جاي آن با قهوه پذيرايي شد.

ايراني‌ها توانستند موضوع را با اشاره به روحاني بودن رييس جمهوري ايران بقبولانند. اين راهكار البته در سفر آقاي روحاني كه او نيز روحاني است، كارگر نيفتاد و شام به صبحانۀ كاري تغيير و در واقع تقليل يافت.

با اين همه و با تلخ كامي بايد گفت ژاك شيراك براي ايراني‌ها يادآور حمايت‌هاي تسليحاتي از صدام حسين در جنگ با ايران هم هست. تا جايي كه از او به عنوان يكي از دوستان صدام حسين در اروپا ياد مي‌شد. در زمان جنگ البته شيراك، نخست‌وزير بود نه رييس جمهوري اما هنگام حملۀ آمريكا به عراق رييس جمهوري بود و به گفتۀ صادق خرازي سفير وقت ايران در فرانسه پيشاپيش به ايران اطلاع داد كه حملۀ آمريكا به عراق قطعي است. ايراني‌ها مراقب باشند كه هدف بعدي نباشند.

شيراك در خاطرات خود دربارۀ صدام حسين نوشته است: «در سفر به عراق با من مثل يك دوست رفتار كرد و روحش خالي از شوخ طبعي نبود. البته سال‌ها بعد كه از جنون سركوب‌گري اين ديكتاتور اطلاع يافتم تماس‌هاي شخصي‌ام را با او قطع كردم.»

در جاي ديگر هم مي‌نويسد: «اين موضوع باعث نمي‌شود از سرنوشتي كه صدام حسين پيدا كرد شوكه نشوم. با اعدام او كه شبانه صورت گرفت با همان بربريتي مواجه شد كه متهم به آن بود.»

فرانسه هم نخست‌وزير دارد و هم رييس جمهوري كه مستقيما انتخاب مي‌شود و همين گاه اسباب اختلاف هم شده و با برگزاري انتخابات زودرس مشكل را حل مي‌كنند.

ژاك شيراك در اين ساختار هم نخست‌وزير شد و هم به رياست «جمهوري» رسيد. «جمهوري» در فرانسه چنان قرص و محكم است كه به جاي كشور از اصطلاح «جمهوري» استفاده مي‌شود و فرانسه‌رفته هاي ما هم گاه از اصطلاح «جمهوري» به جاي كشور استفاده مي ‌كنند.

او در عين حال، ساليان متمادي شهردار پاريس بود و دو بار در رقابت با فرانسوا ميتران شكست خورد اما از كانديداتوري رياست جمهوري دست نكشيد.

شهرداراني كه چند بار نامزد انتخابات رياست جمهوري مي‌شوند و شكست، آنان را نااميد نمي‌كند گاه به «ژاك شيراك» استناد مي‌كنند و شايد اگر نوبت بعد در ايران آقاي قاليباف براي چهارمين بار نامزد رياست جمهوري شود و مطالب مرتبط با ژاك شيراك را خوانده باشد به اين موضوع اشاره كند.

همان گونه كه شهردار پاريس پس از دو بار ناكامي عقب ننشست شهردار سابق تهران هم مي‌تواند بعد از سه بار ناكامي (دو بار شكست و يك نوبت انصراف تحميلي) اسب خود را براي نوبت چهارم هم زين كند. در اين حالت البته مي توان يادآور شد آقاي شيراك، حزب تشكيل داد و در قامت حزب وارد صحنه شد.

ژاك شيراك در 1995 (1374 خورشيدي) در دو مرحله پيروز شد و در 2002 هم باز كار به مرحلۀ دوم كشيد و بيمِ به قدرت رسيدن تندرويي چون «ژان ماري لوپن» برخي منتقدان را هم پشت سر شيراك قرار داد.

او سياست‌مداري خوش سيما و بذله‌گو بود و يك نماد كامل فرانسوي به حساب مي‌آمد. از انگليسي ها خوشش نمي آمد و ابراز مي‌كرد و از آمريكايي ها هم اما اين يكي را زياد ابراز نمي‌كرد. سابقۀ طولاني شهرداري پاريس وجه فرهنگي و اجتماعي او را از سياست پررنگ‌تر كرده بود و همين در طول 12 سال رياست جمهوري او به ياري اش آمد.

به خاطر ميزباني جام جهاني فوتبال در 1998 و قهرماني فرانسه در آن نيز نزد شهرت و محبوبيت بيشتري كسب كرد.

جملات جالبي از مطايبه ها و شوخي هاي نيمه جدي او نقل شده مثل اين كه دربارۀ انگليسي ها مي گفت: چطور مي شود به ملتي اعتماد كرد كه بلد نيستند غذا بپزند و شايد تنها فنلاندي ها برتر از آنها در غذا پختن باشند!

فرانسوي ها به تنوع و مزه غذا بسيار اهميت مي دهند و زبانزدند و ژاك شيراك مثل شمالي‌هاي خود ما دربارۀ غذا زياد حرف مي‌زد و نظر مي‌داد.

از شوخي هاي مشهور او كه زياد نقل مي‌شود و حتي ضرب المثل شده اين است كه وقتي بازيكنان تيم ملي فوتبال فرانسه بعد از قهرماني و فتح جام و كسب يك افتخار درخشان براي فرانسه به كاخ اليزه رفتند تا در ضيافت رييس جمهوري شركت كنند با يكايك بازيكنان و خصوصا زين الدين زيدان بسيار گرم گرفت. با زيدان هم به خاطر نقش استثنايي در پيروزي و هم اين كه حس مي شد بعد از بازي فينال مثل بقيه او را تحويل نگرفته است.

اما وقتي نوبت به «امانوئل پُتي» رسيد با لحن جدي گفت: «از تو يكي اما خوشم نمي آيد»!

بازيكن با شگفتي پرسيد: چرا آقاي رييس جمهور؟ ژاك شيراك پاسخ داد: «چون زنم زياد از تو تعريف مي‌كند!»

با توجه به حساسيت جامعه ما نسبت به نوع زيست مالي سياست‌مداران مشهور بخش پاياني يادداشت «مهرداد فرهمند» را نقل مي‌كنم:

«وقتي از كاخ اليزه رفت، يك پژو 205 قرمز رنگ مدل 1984 داشت (درنظر داشته باشيم در سال 2007 رفت). تا زماني كه خانه‌اي در پاريس دست و پا كند هم در آپارتمان رفيق حريري نخست وزير مقتول لبنان زندگي مي‌كرد.»

 
Copyright © 2013 - TAMADDON